Hektor dawniej i dziś

Homer jako najwybitniejszy pisarz czasów starożytnych, autor dwóch wspaniałych dzieł literackich – „Odysei” i „Iliady”, stworzy w swych utworach pewien specyficzny tylko dla Niego model bohatera. Ów bohater zwany od imienia swego twórcy homeryckim charakteryzował się niezwykłą walecznością, sprytem, męstwem ,a ponadto zwykle był potomkiem bogów. Jednak mimo tych wszystkich pozytywnych i niezwykle przydatnych cech, Homer dodawał do swych postacią również szczyptę słabości, jakże typowej dla ludzkiego gatunku. Takich oto bohaterów umieszczał Homer w swoich utworach i nie byłoby to może niczym nadzwyczajnym gdyby nie fakt, że owi herosi umieszczeni w eposie byli dla siebie pewnego rodzaju przeciwieństwem – żaden z nich nie był idealny w porównaniu z innym, lecz w porównaniu z ludźmi stawali się kimś naprawdę wielkim.
Niejedna osoba z pewnością pomyśli w tym momencie, że miało to związek z kulturą, wierzeniami i ogólnym poziomem starożytnych Greków, więc dlaczego by nie przenieść takiego herosa do dzisiejszego świata? Czy byłby równie idealny i niezwyciężony, a wrogowie słysząc jego imię pouciekaliby z pola bitwy ?

Za doskonały przykład bohatera homeryckiego może posłużyć nam Hektor – syn króla Troi, jeden z bohaterów „Iliady”. Homer w swym eposie opisuje go jako człowieka wręcz idealnego, lecz posiadającego również cechy boskie. Jest on kochającym synem, mężem i ojcem, doskonałym wojownikiem walczącym w obronie swej ojczyzny oraz następcą tronu uwielbianym przez swój naród. W sytuacji zagrożenia, gdy grecy stają u bram Troi wraz ze swym ogromnym wojskiem, Hektor staje na czele swych wojsk by walczyć z najeźdźcą, lecz pamięta przy tym o czekającej w domu żonie i malutkim synku.
Jednak jak każdy bohater homerycki i on wykazuje słabości. Ucieka przed innym herosem – Achillesem, przeczuwając zbliżającą się śmierć i bojąc się jej. Potrafi być bardzo dumny. Przechwalając się nad umierającym Patroklesem i chcąc zbezcześcić jego zwłoki, daje tego wyraźny dowód.
W końcu jednak ginie na polu bitwy, ugodzony przez boskiego Achillesa, lecz pozostaje w pamięci Greków jako wspaniały książę i wojownik.

Zastanówmy się teraz co by się stało gdybyśmy przenieśli Hektora w obecne czasy. Czy również wydawałby się na taki wspaniały, jakim wydawał się Grekom ? Z pewnością ludzie współcześni widzą każdego dawnego bohatera w nieco innym świetle. W końcu w ciągu tych kilkunastu set lat wiele poglądów uległo zmianie i świat jest spostrzegany w nieco inny sposób. Najlepszym tego przykładem może być honor – cech, którą dysponował niemal każdy bohater homerycki, w tym również Hektor. Poczynając od starożytności aż po czasy nam nie tak odległe, był zawsze jedną z najważniejszych wartości dla człowieka. Co prawda nadal jest spostrzegany jako cecha nader pozytywna i posiadane go często się przydaje, jednak na pewno w dużo mniejszym stopniu niż w przeszłości. Choć należy również dodać, że Gracy czasem za często unosili się honorem.
Na pewno ludzie współcześni pochwaliliby patriotyzm Hektora i jego poświęcenie dla ojczyzny. Potrafił on zostawić wszystko co wydawało mu się najdroższe i iść bronić swojego narodu, lecz nigdy nie zapomniał o własnej rodzinie, którą bardzo kochał.
Jeszcze inną cechą, która idealnie pasuje do dzisiejszego świata, a którą posiadał Hektor jest duma. Dzisiejszy ludzie posługują się tą cechą aż za często, co nieraz prowadzi do niemiłych konsekwencji.
Zarzutem jaki wielokrotnie był wygłaszany odnośnie Hektora jest jego ucieczka przed Achillesem. Obecnie również wielokrotnie tak jak i Hektor wielu z nas ucieka przed wszelkimi przeciwnościami. Bojąc się ryzyka – „chowamy głowę w piasek”.

Podsumowując należy stwierdzić, że przeniesieni Hektora do dzisiejszych czasów zaowocowałoby stworzeniem bohatera jeszcze bardziej zróżnicowanego niż zrobił to Homer. Z jednej strony byłaby to postać obdarzona wieloma szlachetnymi cechami, miłością do rodziny, patriotyzmem, z drugiej jednak nie wybijając się ponad przeciętność.
Dlatego też uważam, że najlepiej byłoby zostawić Hektora w jego własnej epoce, gdzie był walecznym i szlachetnym wojownikiem, broniącym swej ojczyzny.